Character and Its Construction in Dilmaj by Hamid Reza Shahabadi

عنصر شخصیت و شخصیت پردازی در رمان( دیلماج) اثر حمیدرضا شاه آبادی

Abstract

Character and its construction are considered fundamental elements of the novel. This study, employing a descriptive–analytical approach, aims to demonstrate how Hamid Reza Shahabadi creates the main and secondary characters in his novel Dilmaj through the use of narrative and structural devices, and how he utilizes them to represent the historical-social context of the Qajar era.

       The central question of this paper is concerned with the extent to which the author utilizes theoretical criteria of character construction and how successfully he has applied these criteria in shaping the novel’s characters.

          The research methodology is based on analyzing the novel’s text and conducting a critical study of the relevant theoretical sources. The findings indicate that Shahabadi, in addition to developing the character of Mirza Yusef (Dilmaj), used the secondary characters as mirrors and narrative drivers. By combining techniques such as description, interior monologue, meaningful naming, and the use of archetypes, he directs the reader toward identification and empathy.

شخصیت و روشِ شخصیت‌پردازی از ارکان بنیادین رمان می‌باشد. این پژوهش به‌صورت توصیفی-تحلیلی می‌کوشد نشان دهد حمیدرضا شاه‌آبادی در رمان دیلماج چگونه با به‌کارگیری ابزارهای روایی و ساختاری، شخصیتِ مرکزی و شخصیت‌های فرعی را می‌آفریند و از آن‌ها برای بازنمایی فضایی تاریخی ـ اجتماعیِ عصر قاجار بهره می‌برد. پرسشِ اصلیِ مقاله این است که نویسنده تا چه اندازه از معیارهای نظریِ شخصیت‌پردازی بهره گرفته و این معیارها را در ساختِ شخصیت‌های رمان عملی کرده است. روشِ پژوهش مبتنی بر تحلیل متنِ رمان و مطالعه  انتقادی منابعِ نظریِ مرتبط می‌باشد. نتایج نشان می‌دهد شاه‌آبادی علاوه بر پرداختِ عمیقِ شخصیتِ میرزا یوسف(دیلماج) از شخصیت‌های فرعی به‌عنوان آینه‌ها و موتورهای روایت بهره برده و با ترکیبِ تکنیک‌های توصیف، درون‌گویی، نام‌گذاری معنادار و کاربرد کهن‌الگوها، خواننده را به هم‌ذات‌پنداری و همدلی سوق می‌دهد.